Meanwhile in ღწქ

ღწქ
საქართველო

#568

#569

#570

სოციალური პრესი იყო მაგარი. 90-იანების ბოლოს ყველგან ეგ მესმოდა. "შაბათს არ მოდიხარ ტაძარში? მოდი ნახე ჯერ რა არის, მოგეწონება. "
“მოდი დილით წირვაზე წავიდეთ, მერე სადმე ხინკალი ვჭამოთ.”
“ეკლესიის ეზოს გაწმენდაზე ვმუშაობთ, მოდი შენც.”

აი ამათ დამატებული creepy smile.

ამას თან სდევდა მითები, როგორ ანგრევდნენ იეღოველები სადმე მთაში მიტოვებულ ეკლესიას და როგორ მიჰქონდათ ქვები საკუთარი რეზიდენციის ასაშენებლად.

ზუსტად ნახევარი საათით ვარ ნამყოფი ეკლესიაში შაბათს (თუ ქორწილებს და ნათლობებს არ ჩავთვლით :smiley:). მერე ფეხი ამტკივდა რატომღაც და თან ვერ გავიგე, რატომ იყო ნაროდი მღვდლიანად ცუდ ხასიათზე :smiley:.

პ.ს. მოზარდები რომ მიჰყავთ ეკლესიაში და ასმენინებენ ამდენ კრეტინიზმს ცოდვებზე, საშინელ სასჯელზე, იმაზე რომ უკვე ვალებში დაიბადა და უნდა იყოს უჩინარი ტიპის მონა მთელი ცხოვრება და სხვა ყლეობებზე, ეგაა მისახედი და საშველი, თორემ ვინც სამარხვო ეკლერებზე ზის, იმას არაფერი აღარ ეშველება.


#571

ბიჯო რავი, შეიძლება მე ვიყავი სხვა სასტავში, სოციალური პრესი არ ყოფილა 90იანების ბოლოს
უფრო მერე წამოვიდა, სადღაც 2005 და მერე, კაკრაზ მე როცა წამოვედი “აქტიური მრევლობიდან” (03-04, 05იდან უფრო ნაკლები და მერე ვაბშე ნახუი)

მითები უფრო იმაზე იყო, რომ ფქვილს არიგებენ და გაჭირვებულებს იბირებენო

პახოდუ ზოგ მღვდელს კარგად აქვს დამუღამებული თანამედროვე მედია ტექნოლოგიის პრინციპები, გებაზრება 100%იან რამეებზე, რაშიც არცერთ ნორმალურ ადამიანს ეჭვი არ ეპარება და შიგადაშიგ ისეთ კარტებს აპარებს სახელოდან რომ თუ ცოტა მაინც არ გიჭრის გონება და ფაქტების შენით მოძიება გეზარება - დანძრეული გაქვს

და აქ ისეთ გლობალური მასშტაბის მარგალიტებზე არ ვბაზრობ, როგორც ბზეჟინსკის გამონათქვამი, სიონის ბრძენთა ოქმები და დალესის დოქტრინაა, უფრო ტონკი რამეებზე, მაგალითად, იგივე იეჰოვას მოწმეების და ფქვილის ამბები, ვიღაცამ რომ ეკლესიიდან აგური მოიპარა და ლოგინად ჩავარდა და ა.შ. უფრო ლოკალური პონტები რა

მერე როგორც კი ნდობა 100%ზე აქვს და შენც მტრის ხატი გელანდება ყველგან, უკვე შემდეგი ლეველია :855:

შემსწრე მაინც არ ვიყო ეკლესიის ეზოში გლობალურ პოლიტიკაზე საუბრის
ოღონდ იასნია მართლმადიდებლობასთან ბრძოლის პრიზმაში


#572

მე გეტყვი, რა ხდებოდა ჩემს გარშემო, დაახლოებით 97-2000 წლებში.
ყოვლისმომცველი სიხარული იმაზე, რომ ხვალ შაბათია და ეკლესიაში წავლენ. ვგულისხმობ ხალხს, რომელსაც ასე თუ ისე შემოსავლის საკითხი მოგვარებული ჰქონდა. მეტ-ნაკლებად სტაბილური სამსახური, არცთუ დაბალი ხელფასი, წელიწადში 1 მივლინება მაინც სადმე ევროპისკენ ან ამერიკისკენ :smiley:, 1-2-ს საერთოდ ამერიკული განათლება ჰქონდა მიღებული (1-2 წელი ამერიკაში). ანუ ადამიანების მცირე ჯგუფზე ერთი ოჯახიდან ან მჭიდრო სანათესაოდან არ ვამბობ, უფრო ფართო ჯგუფზე მაქვს ლაპარაკი, დაახლოებით 20-30 ადამიანი, უმეტესობა ერთმანეთთან არც იყო კავშირში.
მოდური მოძღვრების კონცეფცია მაშინ აღმოვაჩინე და ვიფიქრე, რომ მეთქი კონკრეტული 2-3 ადამიანის პრობლემაა თქო (რამოდენიმე წლის შემდეგ აღმოჩნდა, რომ ვცდებოდი). აბა გავარდნები დილით სადღაცა ტრაკში ზემო სოლოლაკში, ვიღაც მოძღვარია და მაგარიაო, აბა საიდანღაც ჩამოტანილი ხის ჯვრები იყიდება იქაო და მოკლედ რა.

რეალურად ჩემს ცხოვრებაში სადაც არამარტო პრესინგი, არამედ ზოგადად რელიგიაც ეკიდათ, იყო 2 ადგილი: სამსახური, სადაც მართლა ყველა ძალიან დაკავებული იყო და სამსახურის მერე ან პორნო საიტებზე იჯდნენ, ან age of empires მიდიოდა ქსელში :smiley:, და ჩემი მშობლების სახლი, სადაც თავიდანვე ეკიდათ რელიგია. დანარჩენი, მეტ-ნაკლებად ყველგან ვგრძნობდი ამ ტალღას, ზოგან სუსტად, ზოგან ძლიერად. მომენტები იყო, როცა გკითხავდნენ, რომელ ეკლესიაში დადიხარო (არათუ დადიხარო, არამედ რომელშიო) და რომ ვეუბნებოდი, არც ერთში თქო, ძალიან უკვირდათ და მერე იწყებოდა, წამო გინდა ჩემს ტაძარში წაგიყვანო? :smiley:.


#573

ხო რავი, მეც ვმუშაობდი მაგ პერიოდში, მარა ეგეთები არ მახსოვს
თუმცა მე ბიოლოგებში და ქიმიკოსებში ვიყავი და ეგენი მერე გახდნენ ღმერთოსნები :855:

აი მოგვიანებით უკვე ბანკში ისეთი პონტი იყო, დესკტოპზე ხატები, ილია მეორე (tile), სამება, წმინდანები და რავი ათასი უბედურება

მარა მე რაც ხატებიანი დესკტოპების კომპებში მაქვს ნანახი, განსაკუთრებით ინტერნეტ ჰისთორიში… :855:


#574

შიმეილ გენგბენგზე ნაკლები არა ხომ? :smiley:.

პ.ს. Tile. ეპოქის სიმბოლოა!


#575

ერთი იყო 4 ზანგი აფართოებდა ერთ გამხდარ ქერა გოგოს :855:

btw, გოგოს კომპი იყო


#576

პირველი პიზდეცი რაც მოვისმინე უნივერსიტეტში იყო
“მოძღვარი მირჩიე, არც ისე მკაცრი”

:855:

და ცოტა მოგვიანებით რომ შემომთავაზეს - ხატია დაბრძანებული აქა და აქ (ვიღაცის ოჯახში), წამოდიო

ეგ 2000იანების დასაწყისი იყო

პ.ს. აუ და კიდევ, მამა გაბრიელის საფლავის ამბები. სადღაც მაგ პერიოდიდან იწყება ეს ზეთებით წუწაობა :855:


#577

95 გოდიდან აქტიურად ტვინის ბურღვა იყო ყველგან ჩემი სახლის გარდა. :)))))) სკოლიდან ეკლესიაში წაყვანებით და ა.შ. აი მაგ წლიდან პრესინგი არ შემცირებულა გამრავალფეროვნდა კია. ნუ სოც. ქსელები და მიშა დეეხმარა ბაზარი არაა :slight_smile:


#578

აუ რავი
99ში მღვდელი რომ შემოვიდა კლასში რელიგიის გაკვეთილის ჩასატარებლად - ვეღადავებოდით

ნიუჟელი ეგეთი გამონაკლისი გარემო მქონდა? :855:


#579

მე ჰუმანიტარი მებრძლი მართლმადიდებლები მყავდა თან გაუთხოვარი უმეტესობა :))))))))) 9 აპრილიც და 91–93 წლებიც შედარებით ახალი მომხდარი იყო და მაგარი ტრავმამიღებული სასტავი იჩითებოდა სერიოზული ფრიკობებით. იმჰო ჰუმანიტარული კლასის ამბავიც იყო, არა მგონია ჩემივე სკოლაში ფიზ–მატი ან ქიმ–ბიოლოგები ეტარებინათ ამდენი ტაძრებში. თან ჰაგიოგრაფიის შესწავლაც მოშნად უწყობდა ამ ყველაფერს ხელს :დ და თვალწინ რო მრევლდება სასტავი მაგარი ჟუტკი რამეა :დ


#580

მოგიკვტი… :855:
რა დღეში ყოფილხარ(თ)


#581


#582

მოთხრობა არაა უკვე? :855:


#583

კია, მარა შენი ხელი სჭირდება
აი ისე როგორც ტორტს ბეზე :855:


#584

The InboxMan


#585

ეტყობა ხელები გადაიტყავა მიტინგებზე ტაშისკვრით და არ დატოვეს დაუსაქმებელი :smiley:.


#586

Does he have a secret identity, or is he perhaps, waging a one-man war against spam and chain mail? Can it be true, mild-mannered David Kacharava is the InboxMan?


#587

He is there due to the glitch in payroll system.